Kleine dromen worden groot. Geef ze de kans te groeien, te bloeien, te transformeren. Geef ze de tijd en ruimte om zich te ontwikkelen en manifesteren. Geef ze liefde en aandacht, maar vooral geduld, want grootsheid is niet in een enkele dag bereikt.
Net als wij, net als ons leven, zullen onze dromen met ons mee veranderen. Zodra je opmerkt dat een specifieke droom of passie in essentie hetzelfde blijft – door de tijd, veranderingen en tegenslagen heen, dan weet je pas hoeveel het waard is, en daarmee de moeite waard.
Dat is het moment dat twijfel geen toegang meer mag krijgen te bestaan in je leven. Geen twijfel… Geen angsten, geen zelf sabotage. Alles wat waardevol voor je is, heeft een eigen bestaansrecht, wat je het zelf hebt gegeven door er waarde aan te hechten. Dus alles wat waardevol voor je is, verdient jouw onverdeelde toewijding, verdient jouw onvoorwaardelijke steun, verdient het dat jij erin blijft geloven en niet toegeeft aan ongeduld of de neiging om op te geven. Kort gezegd, je bent het jezelf verschuldigd ervoor te gaan zonder terughouden.
Precies dit proces heeft me nu, na ongeveer 2 jaar, weer terug gebracht naar Curaçao. Al ben ik tussendoor wel op vakantie geweest naar mijn favoriete Caribische rots in de branding, door verschillende redenen bleek ik toch nog niet klaar te zijn voor de echte grote stap om er te blijven.
Allerlei omstandigheden hadden me 2 jaar geleden, na 10 maanden op het eiland, terug doen keren naar Nederland. Het is goed voor me geweest, maar het begon al snel weer te kriebelen. Ik moest daar niet zijn. Ik moest daar niet te lang blijven. Iets in me wilde constant weg, iets anders.
Niet zomaar “iets”, ik wist precies welk “iets”. Ik had een nieuwe smaak geproefd die me bij is gebleven. Het overtrof met gemak alle smaken die me reeds bekend waren en bracht een verfrissing, een ongekende verdieping in mijn belevenis van de wereld. Ik had mijn vrijheid geroken en voelde een constante nostalgie, niet naar het verleden, maar naar wat ik ambieer voor mijn toekomst. Tot het begon te knagen en zich vervolgens vastbeet om niet nog eens los te laten.
Ik voel me gezegend om weer terug te zijn met frisse moed en inspiratie om mijn toekomst hier voort te zetten en mijn dromen te blijven volgen. Ik voel me vereerd mijn ervaringen en avonturen nog steeds te kunnen delen met een ieder die mij volgt. Ik geef mezelf de kans het geluk in mijn dromen te blijven vinden en daarmee geef ik mijn dromen de kans te blijven bestaan.
– When you know, you know. Then you just got to go! –
Tag Archives: Paradijs
Curadise – Een avontuur geboren
Maandag 11 november 2013. Er staat een episch avontuur voor de deur. Niet zomaar ineens, het staat al maanden aan te bellen en aan te kloppen, als een over-obsessieve stalk-neigende huis-aan-huis verkoper. Min de intentie om me te overtuigen, want ik geloof al in dit avontuur, maar om me eindelijk mee te slepen naar dat onbekende paradijs dat voelt als een thuis aan de andere kant van de wereld (zo’n beetje).
Vandaag vlieg ik naar Curaçao, voor de 3e keer alweer om precies te zijn, dus geheel onbekend ben ik niet met dit diamantje in de Caribische zee. Maar hoe klein het eiland ook mag zijn, ik heb nog lang niet alles gezien, geproefd, gevoeld en geroken. Ik ben hier nog lang niet klaar, sterker nog, ik ben nog niet eens begonnen!
Met gepast gebrek aan geduld heb ik de voorbereidende tijd doorlopen, of eigenlijk doorkropen, want het leek zo lang te duren allemaal! Tien maanden geleden ontpopte zich de eerste levensvatbare vormen voor het idee om naar Curaçao te komen.. om te leven, werken en wonen.
Naast mijn eigenverworven liefde voor het eiland na mijn eerste bezoek, heeft tijdens het tweede bezoek een Cupidisch elementje ‘grenzeloos verliefd’ zich door de mazen van mijn hart gedrongen en een droom werd verwekt.
Nu ben ik hier…waar te beginnen, wat eerst te doen. Natuurlijk genieten, dat gaat als vanzelf hier. En wennen.. geen kou, hagel en sneeuw deze winter. Of beter gezegd, geen winter dit eind van het jaar. Geen witte kerst, maar misschien wel een warme nieuwjaarsduik..
Wie weet, we zullen het allemaal meemaken. Ik zal m’n best doen om mijn belevenissen en ervaringen zoveel mogelijk te verbaliseren, om enigszins een beeld te scheppen en jullie op de hoogte te houden van het leven hier in Curaçao Paradise, ofwel Curadise =)
Tot zover heb ik genoten van dushi cocktails @ Pampus op een achtergrond van lekkere live muziek, Caribische remixjes van allerlei bekende liedjes. Heerlijk bachata en ritmo kombino gedanst, zwevend langs de St.Anna Baai op de zwoele ritmes van de band Dolce @ Zoya.
Tussendoor een paar keer overvallen door een subtropische stortbui, aangezien het regentijd is (oktober-januari), wat een stuk aangenamer is dan het lijkt te klinken. Een puur natuur frisse douche is soms precies wat je nodig hebt om de hitte van je huid te spoelen.
Ik heb tot mijn oprechte spijt nog geen kans gehad om het strand te bezoeken. Nog niet EEN Curaçaose strand korrel of druppel heb ik tussen mijn tenen voelen kriebelen, maar dat staat dan ook met hoogste prioriteit op mijn to-do lijstje voor komend weekend.
Volgende week volgt daar een uitgebreid verslag van en ook een update van alles wat hier gebeurd. Groetjes uit Curadise !!
Ps. Tip voor mensen die Papiamentu willen leren: bestel de cursus Dosplak’i Boka, bestaande uit 2 boeken en 2 cd’s (Ik had de cursus in Nederland al besteld, via vanstockum.nl aangezien bol.com de cursus niet meer aanbiedt). Ideaal om de eerste beginselen van de taal, uitspraak en grammatica te leren en oefenen.
Dreams of Paradise 