Kleine dromen worden groot. Geef ze de kans te groeien, te bloeien, te transformeren. Geef ze de tijd en ruimte om zich te ontwikkelen en manifesteren. Geef ze liefde en aandacht, maar vooral geduld, want grootsheid is niet in een enkele dag bereikt.
Net als wij, net als ons leven, zullen onze dromen met ons mee veranderen. Zodra je opmerkt dat een specifieke droom of passie in essentie hetzelfde blijft – door de tijd, veranderingen en tegenslagen heen, dan weet je pas hoeveel het waard is, en daarmee de moeite waard.
Dat is het moment dat twijfel geen toegang meer mag krijgen te bestaan in je leven. Geen twijfel… Geen angsten, geen zelf sabotage. Alles wat waardevol voor je is, heeft een eigen bestaansrecht, wat je het zelf hebt gegeven door er waarde aan te hechten. Dus alles wat waardevol voor je is, verdient jouw onverdeelde toewijding, verdient jouw onvoorwaardelijke steun, verdient het dat jij erin blijft geloven en niet toegeeft aan ongeduld of de neiging om op te geven. Kort gezegd, je bent het jezelf verschuldigd ervoor te gaan zonder terughouden.
Precies dit proces heeft me nu, na ongeveer 2 jaar, weer terug gebracht naar Curaçao. Al ben ik tussendoor wel op vakantie geweest naar mijn favoriete Caribische rots in de branding, door verschillende redenen bleek ik toch nog niet klaar te zijn voor de echte grote stap om er te blijven.
Allerlei omstandigheden hadden me 2 jaar geleden, na 10 maanden op het eiland, terug doen keren naar Nederland. Het is goed voor me geweest, maar het begon al snel weer te kriebelen. Ik moest daar niet zijn. Ik moest daar niet te lang blijven. Iets in me wilde constant weg, iets anders.
Niet zomaar “iets”, ik wist precies welk “iets”. Ik had een nieuwe smaak geproefd die me bij is gebleven. Het overtrof met gemak alle smaken die me reeds bekend waren en bracht een verfrissing, een ongekende verdieping in mijn belevenis van de wereld. Ik had mijn vrijheid geroken en voelde een constante nostalgie, niet naar het verleden, maar naar wat ik ambieer voor mijn toekomst. Tot het begon te knagen en zich vervolgens vastbeet om niet nog eens los te laten.
Ik voel me gezegend om weer terug te zijn met frisse moed en inspiratie om mijn toekomst hier voort te zetten en mijn dromen te blijven volgen. Ik voel me vereerd mijn ervaringen en avonturen nog steeds te kunnen delen met een ieder die mij volgt. Ik geef mezelf de kans het geluk in mijn dromen te blijven vinden en daarmee geef ik mijn dromen de kans te blijven bestaan.
– When you know, you know. Then you just got to go! –
Tag Archives: Nederland
Nostalgie.
Vanaf wanneer mag een herinnering nostalgisch heten? Vandaag is het precies 6 maanden geleden dat ik met maar liefst 4 stuks baggage (gewichtslimiet..? wat is dat..?) afscheid nam van familie en vrienden, om me vervolgens 10 uur lang af te vragen waar ik in hemelsnaam mee bezig was… Want ook al wilde ik niets liever dan hierheen komen en herenigd worden met mijn geliefde, het was en bleef doodeng en tegelijk super spannend. Wie doet zoiets? Tjaa, nou ik dus..
Voor de duidelijkheid:
Ja, ik heb echt zoveel kleren, schoenen en accessoires nodig, ik zou voor onbepaalde tijd hier verblijven (en nee, dat is nog niet eens de helft. de rest is netjes opgeborgen en achtergebleven in Nederland).
En ja, het urenlang afvragen werd met volle overtuiging beantwoord toen ik mijn vriend eindelijk kon omhelzen. Eén van de belangrijkste beslissingen ooit in mijn leven, en ik heb het geluk dat dit één van de juiste was. Of was het wijsheid? Soms is er niet zoveel verschil tussen het volgen van je hart en weten wat goed voor je is.
De tijd is, zoals gewoonlijk wanneer je geniet, voorbij gevlogen en we zijn alweer een half jaar verder. Vandaag is het niet alleen mijn “6 monthaversary” hier, maar het is om nog een andere reden een speciale dag.Het is moederdag, en mijn lieve mama zit helemaal daar ver weg in het koude regenlandje…
Toch raar, de dingen die je mist. Aan de ene kant kun je ze niet missen, omdat je ze niet meemaakt. Aan de andere kant, de anticipatie en wetenschap dat je ze niet meemaakt, zorgt ervoor dat je het gemis voelt. Ik wens haar, en alle moeders (inclusief moms-to-be) vanuit ver en warm Curaçao een fijne Moederdag!
Ook de eerste Koningsdag in Nederland heb ik gemist. Hier werd voor nog een laatste jaar de datum van 30 april aangehouden, ik begreep vanwege de al ingeplande schoolvakanties, en omdat 1 mei (dag van de arbeid) hier ook een nationale vrije dag is. Heel Punda was ook hier tradioneel oranje gekleurd, vol feestgangers en allerlei ouderwets Hollandse activiteiten waaronder een vrijmarkt in Pietermaai.
Maar eerlijk is eerlijk, er is geen vergelijking mogelijk met hoe de sfeer en gezelligheid in Amsterdam moet zijn geweest, naar wat ik me kan herinneren van de Koninginnedagen daar.
Natuurlijk maak ik het wel een prioriteit om bepaalde van mijn nostalgische gewoontes en tradities in eren te houden. Zoals bijvoorbeeld heerlijk nachtbraken en schrijven tot 6u ‘s ochtends, omdat als dat balletje eenmaal gaat rollen, de uren niet lang genoeg zijn, of gewoon veel te snel gaan.
“Dance like nobody’s watching!”, natuurlijk het liefst zo belachelijk mogelijk, in de raarste momenten, op de vreemdste locaties, met de leukste mensen. De bezoekers van Latin Village Curaçao zullen wel weten wat ik ongeveer bedoel.
Maar boven alles, genieten van alles wat dit mooie wereldje te bieden heeft, bewust en dankbaar voor al mijn zegeningen. Ik koester oprecht zowel de lichtgevende als de duistere gebeurtenissen, omdat ze stuk voor stuk bijdragen aan wie ik ben in dit leven en ik door elk en ieder weer leer en groei.
Om tot slot antwoord te geven op mijn eigen openingsvraag: Ik denk dat zodra je met een warm gevoel aan iets terug denkt (of zelfs vooruit denkt, herinneringen hoeven niet tijdsgelimiteerd te zijn), en het een glimlach op je gezicht en hart schetst, dat het nostalgie betreft.
Al die herinneringen zijn eigenlijk net sieraden die je dagelijks draagt en die je mooier maken. Elke dag weer, tot langzaam de minder plezierige gedachtenissen vervaagd en vervangen zijn.
Daarom mijn boodschap en oproep aan iedereen: bouw iets op om aan terug te denken, zodat zelfs als de tijden veranderen en alles de geschiedenisboeken in verdwijnt, we tenminste nog die prachtige nostalgie hebben. Make More Memories!
Dreams of Paradise 