Curaçaose Forever Summer

​Mis ik de winter en de kou niet? Een vraag die ik vaak te horen krijg nu ik permanent in zomerse temperaturen mag verblijven. Nee, natuurlijk niet! Luidt dan overduidelijk en standvastig mijn antwoord. Al heeft het uiteraard wel zijn charmes, de winter en de kou.. geef mij maar die Curaçaose ‘forever summer’. Zolang de keuze aan mij is, zit ik toch echt liever met blote armen en benen in de koele zeewind, het geruis van palmbladeren boven mijn hoofd (zolang er maar geen kokosnoten naar beneden donderen!) naar het prettige uitzicht van wolkenpartijen en zoetgekleurde zonsondergangen te gluren door m’n gespiegelde zonnebril. Laat die keus nou net ook echt gewoon alleen aan mij zijn en daarom ben ik dus hier en mis ik de winterse kou dus niet 😀.

Ik merk wel dat ik hier (maar eigenlijk niet meer dan waar dan ook) mezelf er heel bewust toe moet aanzetten om dingen gedaan te krijgen. De tijd vliegt gewoon voorbij als een vrolijk brutale trupial en door het genieten heen vergeet ik af en toe wat ik van plan was te doen sinds ik opstond. Het flexibele karakter van de cultuur hier is dan wel uitnodigend voor afleidende interrupties, maar uiteindelijk moeten sommige dingen wel gebeuren. Gelukkig worden die moetjes ook wel vaak heerlijk afgewisseld met speelse magjes (ik maak m’n eigen woorden, soms) en uiteindelijk krijg ik alles wel gedaan.

Met een vrij diepe nadruk op ‘uiteindelijk’ want hardnekkig aangekoekt Hollands ongeduld en haast vervliegen helaas niet net zo snel als de tijd. Op het moment dat je hier met vakantie bent waarschijnlijk wel, maar zodra je hier iets langer blijft en het ‘echte’ leven langzamerhand aanvangt, merk je vaak pas hoe vastgeroest je zit in bepaalde gewoontes en gedachtegangen. Ik gun mezelf dan ook wel de ruimte om rustig over te schakelen, zoiets moet je niet forceren anders krijg je waarschijnlijk een averechts resultaat. Dus ook al ben ik hier alweer 3 maanden, ik probeer me bewust te zijn van het proces en vooral te genieten van het Curaçaose ritme.

Maar ‘time flies when you’re having fun‘ en dat klopt wel degelijk. Waar de eerste helft van 2016 voorbij kroop als een kreupele slak, zijn de laatste paar maanden echt bizar en onwaarschijnlijk vlug voorbij gegaan. Dat heeft waarschijnlijk veel te maken met de niet zo vliegende start die ik begin dit jaar in januari maakte door van mijn fiets te vallen, 3 tanden kwijt te raken en een hersenschudding op te lopen. Waardoor het me ook bemoeilijkt werd om volgens plan in februari al naar Curaçao terug te komen. Wat ook weer tot gevolg had dat mijn vriend en ik helaas nog eventjes en voor de zoveelste keer terug werden geworpen in de schijnbare romantiek van een lange afstandsrelatie. In werkelijkheid is dat gewoon heel moeilijk en onprettig, en dat veroorzaakte dus het tegenovergestelde effect: ‘time does not fly when you’re not having fun‘. We zijn dan ook allebei super gelukkig om nu weer samen te kunnen zijn.

Ondanks de tegenslagen en mindere momenten in het afgelopen jaar, heb ik toch ook een heleboel om trots op te zijn.

Hopelijk brengt 2017 alleen nog maar meer mooie avonturen, van snorkelen met schildpadden tot lekker lang na borrelen tot in de late vroege avonduren 😉. Er valt nog van alles te ontdekken hier in Curaçao! De ongerepte natuur, het bruisende uitgaansleven, de diepgewortelde cultuur. Hier lijkt alles overal constant in beweging te zijn en tegelijkertijd kan ik me hier zo makkelijk stil voelen. Precies de elementen die me de nodige inspiratie geven voor deze blog, in combinatie met de pure rust om te focussen op mijn dromen en passies. Ik zal ervoor zorgen dat ik ook in 2017 weer door leef volgens het Dreams of Paradise gedachtegoed (en hopelijk met mij vele anderen!).

Ik sluit 2016 met veel liefde af en stap met hoopvol enthousiasme het volgende kalenderjaar in. Een feestelijke en kleurrijke jaarwisseling aan al mijn lezers!! See you next year ❤️ 

Geef je dromen…

Kleine dromen worden groot. Geef ze de kans te groeien, te bloeien, te transformeren. Geef ze de tijd en ruimte om zich te ontwikkelen en manifesteren. Geef ze liefde en aandacht, maar vooral geduld, want grootsheid is niet in een enkele dag bereikt.

Net als wij, net als ons leven, zullen onze dromen met ons mee veranderen. Zodra je opmerkt dat een specifieke droom of passie in essentie hetzelfde blijft – door de tijd, veranderingen en tegenslagen heen, dan weet je pas hoeveel het waard is, en daarmee de moeite waard.

Dat is het moment dat twijfel geen toegang meer mag krijgen te bestaan in je leven. Geen twijfel… Geen angsten, geen zelf sabotage. Alles wat waardevol voor je is, heeft een eigen bestaansrecht, wat je het zelf hebt gegeven door er waarde aan te hechten. Dus alles wat waardevol voor je is, verdient jouw onverdeelde toewijding, verdient jouw onvoorwaardelijke steun, verdient het dat jij erin blijft geloven en niet toegeeft aan ongeduld of de neiging om op te geven. Kort gezegd, je bent het jezelf verschuldigd ervoor te gaan zonder terughouden.

Precies dit proces heeft me nu, na ongeveer 2 jaar, weer terug gebracht naar Curaçao. Al ben ik tussendoor wel op vakantie geweest naar mijn favoriete Caribische rots in de branding, door verschillende redenen bleek ik toch nog niet klaar te zijn voor de echte grote stap om er te blijven.

Allerlei omstandigheden hadden me 2 jaar geleden, na 10 maanden op het eiland, terug doen keren naar Nederland. Het is goed voor me geweest, maar het begon al snel weer te kriebelen. Ik moest daar niet zijn. Ik moest daar niet te lang blijven. Iets in me wilde constant weg, iets anders.
Niet zomaar “iets”, ik wist precies welk “iets”. Ik had een nieuwe smaak geproefd die me bij is gebleven. Het overtrof met gemak alle smaken die me reeds bekend waren en bracht een verfrissing, een ongekende verdieping in mijn belevenis van de wereld. Ik had mijn vrijheid geroken en voelde een constante nostalgie, niet naar het verleden, maar naar wat ik ambieer voor mijn toekomst. Tot het begon te knagen en zich vervolgens vastbeet om niet nog eens los te laten.

Ik voel me gezegend om weer terug te zijn met frisse moed en inspiratie om mijn toekomst hier voort te zetten en mijn dromen te blijven volgen. Ik voel me vereerd mijn ervaringen en avonturen nog steeds te kunnen delen met een ieder die mij volgt. Ik geef mezelf de kans het geluk in mijn dromen te blijven vinden en daarmee geef ik mijn dromen de kans te blijven bestaan.

– When you know, you know. Then you just got to go! –

Curadise – Een avontuur geboren

Maandag 11 november 2013. Er staat een episch avontuur voor de deur. Niet zomaar ineens, het staat al maanden aan te bellen en aan te kloppen, als een over-obsessieve stalk-neigende huis-aan-huis verkoper. Min de intentie om me te overtuigen, want ik geloof al in dit avontuur, maar om me eindelijk mee te slepen naar dat onbekende paradijs dat voelt als een thuis aan de andere kant van de wereld (zo’n beetje).

Vandaag vlieg ik naar Curaçao, voor de 3e keer alweer om precies te zijn, dus geheel onbekend ben ik niet met dit diamantje in de Caribische zee. Maar hoe klein het eiland ook mag zijn, ik heb nog lang niet alles gezien, geproefd, gevoeld en geroken. Ik ben hier nog lang niet klaar, sterker nog, ik ben nog niet eens begonnen!

Met gepast gebrek aan geduld heb ik de voorbereidende tijd doorlopen, of eigenlijk doorkropen, want het leek zo lang te duren allemaal! Tien maanden geleden ontpopte zich de eerste levensvatbare vormen voor het idee om naar Curaçao te komen.. om te leven, werken en wonen.
Naast mijn eigenverworven liefde voor het eiland na mijn eerste bezoek, heeft tijdens het tweede bezoek een Cupidisch elementje ‘grenzeloos verliefd’ zich door de mazen van mijn hart gedrongen en een droom werd verwekt.

Nu ben ik hier…waar te beginnen, wat eerst te doen. Natuurlijk genieten, dat gaat als vanzelf hier. En wennen.. geen kou, hagel en sneeuw deze winter. Of beter gezegd, geen winter dit eind van het jaar. Geen witte kerst, maar misschien wel een warme nieuwjaarsduik..
Wie weet, we zullen het allemaal meemaken. Ik zal m’n best doen om mijn belevenissen en ervaringen zoveel mogelijk te verbaliseren, om enigszins een beeld te scheppen en jullie op de hoogte te houden van het leven hier in Curaçao Paradise, ofwel Curadise =)

Tot zover heb ik genoten van dushi cocktails @ Pampus op een achtergrond van lekkere live muziek, Caribische remixjes van allerlei bekende liedjes. Heerlijk bachata en ritmo kombino gedanst, zwevend langs de St.Anna Baai op de zwoele ritmes van de band Dolce @ Zoya.
Tussendoor een paar keer overvallen door een subtropische stortbui, aangezien het regentijd is (oktober-januari), wat een stuk aangenamer is dan het lijkt te klinken. Een puur natuur frisse douche is soms precies wat je nodig hebt om de hitte van je huid te spoelen.

Ik heb tot mijn oprechte spijt nog geen kans gehad om het strand te bezoeken. Nog niet EEN Curaçaose strand korrel of druppel heb ik tussen mijn tenen voelen kriebelen, maar dat staat dan ook met hoogste prioriteit op mijn to-do lijstje voor komend weekend.

Volgende week volgt daar een uitgebreid verslag van en ook een update van alles wat hier gebeurd. Groetjes uit Curadise !!

Ps. Tip voor mensen die Papiamentu willen leren: bestel de cursus Dosplak’i Boka, bestaande uit 2 boeken en 2 cd’s (Ik had de cursus in Nederland al besteld, via vanstockum.nl aangezien bol.com de cursus niet meer aanbiedt). Ideaal om de eerste beginselen van de taal, uitspraak en grammatica te leren en oefenen.