Degene die Dreams of Paradise nog een beetje kent, weet dat dit niet een alledaagse blog is. Niet als iedere andere reisblog. Niets als de meeste blogs over Curaçao. Ik zou wel kunnen schrijven over de mooiste strandjes, lekkerste restaurantjes en gezelligste plekjes voor dansjes en drankjes etc., maar de mensen die mij iets beter kennen, weten dat alles wat ik ooit zal schrijven enigszins diepgang heeft en vaak een filosofische ondertoon zal hebben.

Dat, plus ik ambieer niet, en wens niet te pretenderen, een soort verijdelde reisgids te zijn. Wil je Curaçao meemaken, begrijpen wat mij hier zo aangrijpt, voelen, ruiken en proeven wat het Caribische leven te bieden heeft en beleven wat het eiland met je kan doen? Kom!

Voor mij is Dreams of Paradise de ideale samensmelting tussen mijn behoefte te observeren, reflecteren, en schrijven, als ook de magie van het leven hier te ervaren, het avontuur tegemoet te gaan en beschrijven.

Om te beginnen… wat is het warm! Even ter illustratie, dit is mijn 5e keer arriveren op het eiland, ik heb hier alle periodes van het jaar ongeveer wel meegemaakt. Dus, je zou denken… ik weet ondertussen wel wat ik kan verwachten qua temperaturen en klimaat. Niet dus.

Misschien ligt het aan mij, of het feit dat ik toevallig net nooit in de maanden september en oktober hier ben geweest, maar voor mijn gevoel is het toch echt warmer dan een iedere voorgaande keer. Het kan natuurlijk zijn dat ik de warmte minder goed kan verdragen, om wat voor reden dan ook. Of de welbekende vingerwijzing naar klimaatverandering en opwarming van de aarde zou hier een plaats kunnen vinden. Ik mag nu natuurlijk ook zeker niet klagen, aangezien het kwik in het land wat ik achterliet heel cliché en dramatisch is neergestort na mijn vertrek. Het is echter wel even wennen geweest, vooral lichamelijk.

Ik dronk vanaf het begin liters en liters water, maar hield toch ergens vocht vast waardoor ik met opgezette benen en voeten kwam te zitten, of eigenlijk liggen. Lekker met m’n benen omhoog.
Nogmaals, ik ben me er zeer bewust van dat ik absoluut niet mag klagen.

Wellicht was het ook de stilte voor de storm die (hier) nooit is gekomen. Waar andere landen de verwoestende natuurkrachten en diens gruwelijke gevolgen hebben moeten ondervinden, zijn wij er op Curaçao al met al heel degelijk vanaf gekomen. Alleen aan de kust heeft Matthew zijn sporen achtergelaten, maar niets wat onherstelbaar was, gelukkig.

De stranden waren onderbedolven in puin en rotsblokken die waren aangespoeld tijdens de gevaarlijk hoge golven en heftige wind. Hierdoor was er een tijdelijk negatief advies geldig met betrekking tot het bezoeken van de stranden en uiteraard een waarschuwing om voorlopig niet te gaan zwemmen in de zee. Vervolgens duurde het nog enkele dagen tot een gespecialiseerd team (met hulp van vrijwilligers) de stranden weer engiszins opgeknapt hadden en ze weer begaanbaar waren.

In de tussentijd heb ik me vollop kunnen concentreren op mijn relatief nieuwe maar diepe interesse in fotografie. Een bijna onvermijdelijk en vanzelfsprekend resultaat van dagelijks omringd zijn door de altijd kleurrijke, levendige inspiratie die ik overal om me heen zie. Niet alleen in de natuur, de diverse flora en fauna, adembenemende landschappen, wolkenformaties en zonsondergangen (klik hier voor een zuivere impressie van wat ik bedoel). Wat me voornamelijk ook fascineert is de iconische architectuur, de historie erachter, de heldere kleuren en krachtige vormen die een zodanige compositie in het straatbeeld scheppen dat ik het eigenlijk alleen zou kunnen omschrijven als “urban art”.

Wispelturig en eigenzinnig, met zorgvuldig oog voor en eer aan traditie en identiteit.

Volgens mij heb ik zojuist dan toch beschreven wat mij zo aantrekt in dit land. De oprechte uitnodiging geldt daarom nog steeds. KOM!!! Neem vooral niets van mij aan in dit geval en ondervind zelf.

Wees meer dan welkom! Flirt met de windvlagen die je haren strelen en de hitte op je huid doet smelten. Laat het je niet verwarren maar verwonderen, hoe het water het zand kietelt terwijl een stralende zon je toelacht. Kom en word verliefd, laat het ritme je meevoeren, de historie je ontroeren, de warmte je ontvoeren. Curaçao is te prachtig en te bijzonder om niet te delen. 💙💛💙💛